Menno heeft gekampt met afhankelijkheid van meerdere middelen
"Herstel betekent vrijheid voor mij,"
Van dieptepunt naar eerste reddingspoging
Ik wist, denk ik, vanaf mijn 25ste dat ik afhankelijk was, maar het weten en het accepteren is een ander verhaal. Ik moet nu nog elke dag accepteren dat ik problematiek heb. Dat is een blijvend proces. Als je afhankelijk was kun je niet gereguleerd gebruiken. Je moet echt met alles stoppen en er NOOIT meer aan beginnen.
Bij een eerdere stoppoging vroeg de arts mij of ik wilde stoppen of dat ik wilde leren om gereguleerd te gebruiken. Dat werkte niet voor mij. Wanneer de arts tegen mij zei dat ik 3 maanden niet mocht gebruiken, dan kon ik dat best. Maar zodra deze tijd voorbij was, begon ik gewoon weer en haalde ik zelfs de 3 maanden in.
De breuklijn als keerpunt naar herstel
Inmiddels zijn we een aantal jaren verder en heb ik met mijn vriendin samen een fijn gezin gesticht. Toch gebeurde het met regelmaat dat ik ’s ochtends rond 11 uur al helemaal van de kaart was. Ik meldde me ziek op het werk en begon te liegen, zelfs tegen mijn vrouw. Een jaar of 2 geleden kwam het moment dat ik emotioneel compleet instortte. Na deze breakdown was het helder voor me dat er wat moest gebeuren en dat ik direct hulp moest gaan zoeken.
Online kwam ik VZA-GGZ tegen en dat was voor mij een schot in de roos. Bij de intake hoorde ik dat ik 2 dagen per week in behandeling zou gaan en verplicht naar meetings moest, daar schrok ik in eerste instantie wel van. Hoe moest ik dat combineren met mijn werk? Natuurlijk vind je daar een weg in en je moet ook. Het alternatief is geen optie.
Het herstellen van mijn problematiek rondom het drinken vond ik moeilijker dan van de middelen. Dit is makkelijker aan te komen en sociaal verantwoord. Ik denk dat dat een grote rol speelt.
Van isolatie naar verbinding en vertrouwen
Tijdens het behandeltraject volg je groepstherapieën en één op één gesprekken. De groepstherapieën vond ik in het begin het lastigst, maar ik denk wel dat ik daar uiteindelijk juist het meeste uitgehaald heb. Tijdens de zogeheten roze wolk-weken voelde ik: ‘Ja, dit gaat me lukken. Ik ga doorzetten en ik ga het redden.’ Nog steeds ga ik twee keer per week naar meetings, die zijn echt een stok achter de deur en ervaar ik als erg prettig om naartoe te gaan.
Waar ik vroeger in mijn eigen wereld, geïsoleerd leefde zie ik nu hoe het ook kan zijn. Sociaal zet ik stappen en groeit mijn netwerk gestaag. Ik ben gezegend met een gezin dat volledig achter me staat. Mijn vrouw is helaas bekend met afhankelijkheid van middelen in haar directe omgeving. Ze weet dus waar ze over praat en ze weet hoe ze hiermee om moet gaan. Ik pak mijn verslaving in eerste instantie voor mijzelf aan, maar natuurlijk speelt mijn gezin een hele grote rol in het blijvende herstel.
Twijfel je of je hulp nodig hebt; dan heb je het. Dus bij twijfel: DOEN!’
Meer inspiratieverhalen
Lees hoe anderen hun afhankelijkheid overwonnen. Hun verhaal bewijst: als zij het kunnen, kun jij het ook.
Heb je vragen of maak je je zorgen over je gebruik of gedrag?
Neem vandaag nog contact op voor advies en ondersteuning
0314 – 79 45 59 secretariaat@vza-ggz.nl