Wout was afhankelijk en helpt nu andere
‘Het was klaar: ik móest hulp zoeken’
Grote puinhoop
Al snel liep het bij mij de spuigaten uit. Ik was negentien toen ik dagelijks middelen gebruikte. Ik was alleen maar in de ban van het gebruiken en reed avonden rond om het maar te kunnen krijgen. In die tijd maakte ik steeds meer fouten op mijn werk en kreeg ik een ongeluk doordat ik in gebruik achter het stuur was gekropen. Ook raakte ik mijn rijbewijs kwijt en werd ik helemaal paranoia. Door het gebruik zag ik dingen die er niet waren. Mijn leven werd een steeds grotere puinhoop.
Dat het zo slecht ging wisten mijn ouders niet, maar natuurlijk kregen ze wel het één en ander mee. Bijvoorbeeld dat ik midden in de nacht thuis kwam, vastzat op het politiebureau of dat er een rechtszaak tegen mij werd aangespannen. Dan zocht mijn vader een advocaat en probeerden we het weer op te lossen. Als ouders probeer je toch alles te doen voor je kind. Als ik nuchter was, voelde ik mij daar enorm schuldig over. Maar wanneer ik vervolgens ‘s avonds weer wat gebruikte, was ik alles ook zo weer vergeten.
Ontkenningsfase
Tussendoor heb ik wel een keer hulp gezocht, maar dan kwam ik in een instelling terecht waar ik tegenover een dame zat die geen enkele ervaring had met mijn problematiek en mij ging vertellen hoe ik er vanaf kon komen. Dat werkt niet! Ik voelde mij onbegrepen en na een aantal gesprekken was ik er klaar mee. Al ontbrak destijds ook de intrinsieke motivatie: ik had nog helemaal niet door dat ik een probleem had. Ik gebruikte meerdere middelen, maar een probleem? Dat had ik niet.
Voor mijn omgeving werd ik steeds vervelender. Zo kwam mijn zusje niet meer in dezelfde kroeg als ik er was, omdat ik veranderde in een draak. Verpestte ik de bruiloft van een oom en tante van mijn vrouw omdat ik stomdronken was. Ook stootte ik met mijn agressie steeds meer mensen af. Middelen gebruikte ik, in de tijd dat ik een relatie kreeg met mijn vrouw, amper. Al was ook dat maar van korte duur. Mijn vrouw was nog maar net bevallen van ons eerste kind toen ik diezelfde avond nog naar de dealer reed.
De maat is vol
Al snel werd het gebruik weer dagelijks. Mijn vrouw wist dat niet. Ik deed alles stiekem. Door mijn gebruik stapelden de schulden op, kon ik de hypotheek amper betalen en kon ik al helemaal niet meer genieten van mijn jonge gezinsleven. Mijn hoofd stond alleen maar naar middelen en het verkrijgen ervan. Waar, wanneer en hoe ik kon gebruiken. Onder druk van mijn familie heb ik mij uiteindelijk laten opnemen in een luxe afkickkliniek. Weer deed ik dit niet voor mezelf, maar voor mijn vrouw, kinderen en ouders.
De behandeling had daardoor ook geen zin. In een mum van tijd viel ik terug. De motivatie was er niet. Ik verviel in mijn oude patroon van liegen, bedriegen en manipuleren zodat ik mijn gang kon blijven gaan. Dit heeft nog een aantal jaren door gesudderd. Zelf was ik ook wel klaar met dit troosteloze leven en steeds vaker spookte het door mijn hoofd om hulp te zoeken. Begin 2019 was ik er zó klaar mee, dat ik alles heb opgebiecht aan mijn vrouw en familie en zelf klaar was om hulp te zoeken.
Het roer moet om
Ik zat vast in mijn leven. Ik kon niet genieten van mijn kinderen, geen partner zijn voor mijn vrouw, geen (schoon)zoon voor mijn (schoon)ouders. Het moest stoppen en ik zou alles aangrijpen wat nodig was. Ik liet mij opnemen in een afkickkliniek, verbleef daarna nog 16 maanden in een safehouse, bezocht ruim 350 meetings het eerste jaar en werkte mij een slag in de rondte om al mijn schulden te kunnen afbetalen. Ik weet nog dat ze in de kliniek zeiden: je hoeft maar één ding te veranderen en dat is alles. Dat heb ik gedaan. Letterlijk.
Inmiddels gebruik ik mijn eigen ervaring om anderen van hun afhankelijkheid af te helpen. Dat doe ik omdat ik anderen gun wat ik zelf ook bereikt heb. Het geeft mij zoveel voldoening mensen daarin te begeleiden. Ik ben dan ook alleen maar dankbaar voor hoe mijn leven er nu uitziet met mooie mensen, fantastische kinderen, een lieve vrouw, veel fellows om mij heen en een hartstikke mooie baan waarmee ik in de toekomst hopelijk nog veel mensen mag helpen naar een mooier leven.”
Meer inspiratieverhalen
Lees hoe anderen hun verslaving overwonnen. Hun verhaal bewijst: als zij het kunnen, kun jij het ook.
Heb je vragen of maak je je zorgen over je gebruik of gedrag?
Neem vandaag nog contact op voor advies en ondersteuning
0314 – 79 45 59 secretariaat@vza-ggz.nl